در جهان مهندسی، لحظه‌ای وجود دارد که شاید از خود فرآیند ساخت هم سنگین‌تر باشد: لحظه‌ای که سازه باید «حرکت کند». سازه‌ای که ماه‌ها یا سال‌ها در یک محیط کنترل‌شده ساخته شده—یک مخزن عظیم، یک توربین دریایی، یک ماژول فرآیندی چند هزار تنی، یا یک سازه فولادی پیچیده—در روز انتقال، ناگهان از محیط آشنا جدا می‌شود و وارد مسیرهایی می‌شود که سرشار از نیروهای ناشناخته‌اند: لرزش، ضربه، خمش، آب‌وهوا، تلاطم، فشار دینامیکی و صدها ریسک دیگر. در این نقطه، بازرسی